Ana Sayfa / Yazarlar / Allah’ı tanıma ve tanıtma, Bediüzzaman tedkikleri – 1 / Prof. Dr. Himmet UÇ

Allah’ı tanıma ve tanıtma, Bediüzzaman tedkikleri – 1 / Prof. Dr. Himmet UÇ

Allah’ın binbir ismi var, esmaül hüsnası var, altı da esma-i sitte var. Bir çok isimleri içinde barındıran altı isim. Bir de ismi azam var. İmanın şartı ve İslamın şartı on bir sayısına ulaşıyor. Bunlar ezberlenir, ama içi çok da doldurulmadan kabul edilir. Kur’an’ı binbir ismi ortaya koyacak bir şekilde tarayıp ortaya bir binbir isim haritası çıkarmak ve içlerini doldurmak, eşyaya ve olaylara , nesnelere ve tabiata yansımalarını anlayacak, anlatacak şekilde uygulamalı bir binbir esma dersi yok. Sonra daha özel Esmaül Hüsna’sını da içlerini doldurup birbirleriyle ilişkili anlatmak da Kur’an ve ehadis-i şerifeyi taramak bu güzel isimleri yansımalarıyla anlamak o da özel bir iş ve tetkike bağlı. Altı ismi esma-yı sitteyi ayrıntılı olarak anlamak da başka bir zorluk, bunların en son halkası ismi azamı bulmak ve anlamak ve anlatmak. Hepsi birden büyük meseleler.

Bediüzzaman’ın eserleri bütünüyle Allah’ı anlamak ve anlatmak denebilir. Allah, ahiret, peygamberler melekler, kitaplar, kader tamamı Allah’ı anlamak ve tanımak ve tanıtmak çatısı altında toplanır.

Mesela Haşir; öldükten sonra dirilme hakikatını anlatırken bahis, öldükten sonra dirilmedir, ama bu hakikata varılırken Allah’ın isimlerinden hareket ederek bahsin öznesine varılır. Bediüzzaman‘ın Allah üzerinde en köklü tedkiki altı ismi anlattığı Otuzuncu Lem’a isimli eseridir. Orada Ferd, Hay, Kayyum, Adl ve Hakem, Kuddüs isimleri tafsilatlı anlatılır. Bahis tamamen altı ismin büyük penceresinden Allah’ı anlamak ve varlığını hissetmektir.

Bugün bütün ferdi, sosyal hastalıkların kaynağı Allah’ı anlamamak üzerindeki eksikliklerdir. Bütün arızaların, bozuklukların nedeni Allah’ı anlamamaktır, bu konuda tabiat tedkikleri olmamaktır. Bu konuyu gözlemler yığını halinde anlatan Bediüzzaman’dır, bu gün her Müslüman veya nihilist, ateist, ancak Bediüzzaman’ın bu izahları ile hakkıyla bir Allah inancı elde edebilir. Bediüzzaman hep teorik olarak inanılan Allah konusunu kainat ve tabiat gözlemleri ile anlatmıştır, adeta Allah’ı bir laboratuvar tedkiki şeklinde anlatmıştır. Bu Allah’ı anlamada büyük bir yeniliktir, ihmal edilmemesi gerekir, fakat olaya başka açılardan bakmak yüzünden bu en mübrem ve zorunlu mesele dedikodu ve daha başka nedenlere kurban edilmiştir.

İslamı topluma anlatmada Bediüzzaman bir terminoloji ortaya çıkarmış ve ona göre konuyu müşahhaslaştırmıştır. Kulhuvallahu ehad, Allahüssamed, lemyelid, velemyuled, ve lemyekünlehu küfüven ehad“ suresinin içinde termiloloji vardır, onlar bilinmeden bu surenin hakikatına tam varılamaz. Ne demek ehad, ondan doğan ehadiyet, ne demek samed, ve onun devamı samediyet, doğmamak duğurmamak, bütün bunların terminolojik izahları yapılmalı sonra bunlar bir araya getirilince Allah inancının bu Allah’ın kendini tarif ettiği sure anlaşılabilir. Ne demek kayyum ve kayyumiyet, ne demek ferd ve ferdiyet, ne demek bütün bunların izahlarından sonra kafada bir bütünlüklü Allah inancı. Bediüzzaman’ın Allah inancına getirdiği gözlemler ve şerhler çok büyük bir yeniliktir, ve insanları tam inanan ve gören ve kabul eden hale getirir. Ancak Allah’ı anlamayı gayeyi aksa yapan insanlar bu hedefe varabilir, yoksa üzerine boca edilen, saman yığınları, asılsız dedikodular insanların Allah’ı anlamada çok büyük kaybına sebeb olur. Bir ilaç varken onu temin de mümkünken onu kulaktan haberlerle ertelemek ahirette büyük kayıplara neden olur. Değil mi? Bir şehirde harika bir yemek yapan insana insanlar koşar nihayeti yemektir. Neden beni gerektiği şekilde tanımadın hitabına muhatab olan insan o zaman ne yapacaktır, o ilacı falan eczahanede olduğu halde neden almadın denirse, bizim kulaktan dolma kıskançlıktan kaynaklanan bahanelerimiz bizi kurtarabilir mi?

İsmi kuddüs 4

İsm-i adl 3

İsmi hakem 7

İsmi Ferd 11

İsmi Hayy 11

İsmi Kayyum 17

Bediüzzaman Allah konusunda en geniş tedkikatını altı ismi anlatırken yapmıştır. Bu altı ismin izahı ve gözlemlere dayalı anlatımı elli sahifeyi aşkındır. Bunların hepsi Eskişehir hapishanesinde yazılmış. “Eskişehir medrese-i Yusufiyesinin  gayet kuvvetli bir ders-i azamı da  İsm-i Azamı taşıyan altı ismin altı nüktesini beyan eden Otuzuncu Lemadır.” İnsanlık tarihinde büyük yazarlar büyük zulümlere maruz kalınca büyük eserler vermişlerdir, iyi kötü farketmez. “Zulüm dehaların ekmeğidir” diyen Napolyon doğru söylemiş. Dostoyevski “Sibirya’ya sürgün edilince başlangıçta isyan ettim, ama sonra anladım ki Allah beni romancı yapmak için buraya sürgün etmiş, eserlerimin, romanlarımın bütün tiplerini o sürgünde tanıdım.” Bediüzzaman da bütün büyük eserlerini hapislerde sürgünlerde yazmıştır, Barla’da işinin bitiğini zanneder, hatta dünyadan gitmeyi düşünür, ama kader öyle söylemez, oradan sonra Eskişehir, Afyon, Denizli , Kastamonu hapishaneleri başlar. O sabırla hapishanede eserlerini yazar. İnsanlık, din için en harika eserleri yazmıştır, ona eşdeğer eserler yoktur. Kur’an onun eserlerinde asrın idrakine cevap vermiştir. Anlamak büyük bir nimettir, herkese nasip değildir.

Eskişehir hapishanesi yılları anlatılır. Risale-i Nur’un gittikçe inkişaf ettiğini, iman ve İslamiyet kuvvetlenmeye başladığını anlayan gizli din düşmanları “Bediüzzaman gizli cemiyet kuruyor, rejim aleyhinedir, rejimin temel nizamlarını yıkıyor“ gibi uydurma ve hükümeti aldatıcı tertip ve ittihamlarla 1935 senesinde Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesi’nde idam kastıyla ve muhakkak surtte mahkum edilmesi direktifiyle  hakkında dava açtırılıyor. Bunun üzerine dahiliye vekili ve Jandarma umum kumandanı, teçhiz edilmiş asker bir kıta ile birlikte Isparta’ya geliyorlar. Isparta – Afyon yolu boyunca süvari askerleri yerleştiriliyor. Isparta vilayeti ve civarı askeri birliklerle birlikte kontrol altında bulunduruluyor. Bir sabah vakti masum ve mazlum Bediüzzaman, inzivagâhından çıkarılarak talebeleriyle beraber, elleri kelepçeli olarak kamyonlarla Eskişehir’e sevkediliyor. Yolda Bediüzzaman ve talebelerine yakın bir alaka duyan müfreze kumandanı Ruhi Bey kelepçeleri çözdürüyor. Bu suretle namazlar kazaya bırakılmadan yola devam ediliyor. Hakikatı ve Bediüzzaman’ın masumiyetini idrak eden müfreze kumandanı, Bediüzzaman ve talebelerinin bir dostu olmuştur.

Yüz yirmi talebesiyle Eskişehir hapishanesine getirilen Said Nursi tam bir tecrid-i mutlak içerisine alınarak  kendisine ve talebelerine dehşetli işkenceler tatbikine başlanıyor. Bediüzzaman Said Nursi kendisine yapılan bu işkence ve azaplara rağmen Otuzuncu Lema ve Birinci ve İkinci Şualar’ı telif ediyor. Hapisteki birçok kimseler Üstad Bediüzzaman hapse girdikten sonra ıslah-ı nefs ederek mütedeyyin bir hale geliyorlar.

Gizli dinsizler, Isparta havalisinde “Bediüzzaman ve talebeleri îdam edilecek” diye propagandalar yaptırarak, korku ve dehşet saçıyorlar. HAŞİYE Diğer taraftan Bediüzzaman’ın hapse konulmasından mütevellid muhtemel bir isyan hareketinin vukùundan korkan istibdat ve ceberût devrinin hükûmet reisi, Şark vilayetlerine seyahate çıkıyor.

Halbuki, Bediüzzaman, ömrü boyunca müsbet hareket etmeyi düstur edinmiş, “Birkaç adamın hatasıyla yüzer adamların zarar görmesine sebep olunamaz” demiştir. Bunun içindir ki, yapılan o kadar gaddarane zulümler esnasında birtek hadise meydana gelmemiş ve Bediüzzaman Said Nursî, talebelerine daima sabır ve tahammül ve yalnız îman ve İslamiyete çalışmayı tavsiye etmiştir. Ve bu gibi evhamların dinsizlik hesabına, maksad-ı mahsusla husûle getirildiğini herkes anlamıştır.

Bediüzzaman, yüz yirmi talebesiyle beraber 1934’te Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesine sevk ediliyor. Ani yapılan araştırmalarla elde edilen bütün risale ve mektuplar meydanda olduğu halde, mahkûmiyetlerini intac edecek bir delile rast gelinememiş ve neticede kanaat-i vicdaniye ile keyfì bir sûrette Said Nursî’ye on bir ay; ve on beş arkadaşına da altışar ay ceza vererek, mütebakî kalan yüz beş kişiyi beraet ettirmiştir. Halbuki isnad edilen suç sabit olsaydı, Bediüzzaman Said Nursî’nin îdamına ve arkadaşlarının da hiç olmazsa ağır hapsine hükmedilecekti. Nitekim, bu yersiz karara Bediüzzaman îtiraz etmiş ve bu cezanın bir beygir hırsızına veya bir kız kaçırıcısına layık olduğunu belirterek, kendisinin ya beraetine veya îdamına veyahut yüz bir sene hapse mahkûmiyetine hükmedilmesini ısrarla istemiştir.
Burada, harika bir hadiseyi nakletmeden geçemeyeceğiz. Şöyle ki:

Bediüzzaman hapiste iken, birgün o zamanın Eskişehir müdde-i umûmisi Üstadı çarşıda görür. Hayret ve taaccüble ve vazifesine son vereceği ihtarıyla, hapishane müdürüne:
“Ne için Bediüzzaman’ı çarşıya çıkardınız? Şimdi çarşıda gördüm.” Müdür de:
“Hayır, efendim. Bediüzzaman hapishanede, hatta tecriddedir; bakınız” diye cevap verir.

Bakarlar ki Üstad yerindedir. Bu harika vaka adliyede şayi olur. Hakimler “bu hale akıl erdiremiyoruz“ diye birbirlerine naklederler.

HAŞİYE
Evet, zulmün sonu, zalimin mahvına olarak öyle tecellî eder ve etmiştir ki; o planları yapanlar, şimdi ölümün îdam-ı ebedîsine mahkûm bir vaziyette Cehennemin esfel-i safilînine yuvarlanmakta, tam mağlûbiyet ve Cehennem azabından daha şedid azaplar içerisinde şevketi sönmüş olarak zelîlane bir ömür geçirmektedirler.

Bediüzzaman ise, îman ve İslamiyetin bahadır ve kahraman bir hadimi olarak, İslamî bir izzet ve îmanî bir şehametle hâlâ yaşamakta, Kur’an ve îman hizmetini devam ettirmekte ve İslamî zaferleriyle Müslüman Türk milletine ve âlem-i İslama manevî bayramlar idrak ettirmektedir.

İşte Otuzuncu Lem’a böyle şartlarda yazılır Eskişehir hapishanesinde.

Devam edecek

İlginizi Çekebilir

Mealcilerin Sinsi Tuzağı

Mealciler bir kaç iddialarını Ebû Hanife’ye isnat etmeye çalışırlar. Bu aralar da İmam Maturidi’yi kendi …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Daha fazla Yazarlar
Uyuşturucu Hakkında Batı Dünyasının İkiyüzlülüğü / Vehbi KARA

Uyuşturucu konusunda dünyada ne yazık ki gerçek bir mücadele verilmemektedir. İyi kötü mücadele eden ülkelerden …

Kapat