Ana Sayfa / Şevket ÖZSOY

Şevket ÖZSOY

Su (Şiir)

Bize böyle dediler; üç halde bulunur su Katı hali, gaz hali, çok halde sıvıdır su Birlikte düşünelim, gerçek halde nedir su? Bilinenler doğru mu, aslında kaç halde su? Sebeb-i hilkatimiz, hayata hayattır su Gökten melekle iner, âleme rahmettir su Gönle sığmayıp taşan, gözden akan yaştır su Firavun’un celladı, zalimlere taştır …

Devamını Oku »

Olmasaydın Ey Nebî..(sav)

Sen yaratılmasaydın, yaratılmazdı âlem, Olmasaydın ey Nebî, yazmazdı Levh’e kalem. Nurunu yarattı Hak, yok iken âlem ve halk, Dönmez idi seyyâre, olmazdı cân ve âdem. “Lev lâke..” diyor Rabb’in, “ve mâ halaktül eflâk”, Gelmezdi yeryüzüne yeryüzüne, basmazdı âdem kadem. Senin aşkınla döner, gökte felek ve melek, Gelmeseydin dünyaya, yıkılmaz idi …

Devamını Oku »

Sakın Güvenme Nefs’e!..

Dâim Hakk’a sığın dostum, sakın güvenme nefse! Hevâsına uyar isen, seni getirir dize. Her an kötülük emreder, o nefis ki; emmâre, “Emînim” deyip güvenme, en büyük düşman bize! Adem baba, Havva ana, aldandılar İblise, Çok àr edip utandılar, yeryüzüne inince. Pişmanlıkla af dileyip, Rabb’e ettiler tevbe, Günahta etmeyip ısrar, dediler …

Devamını Oku »

Huzurda…

Huzurunda huzur buldum Huzur’dan ayırma ya Rabb Seni anmakla duruldum Huzurunda durdur ya Rabb Aşkın ile yandır beni Coşkun ile döndür beni Aşk bahrine daldır beni Rahmetinle kandır ya Rabb Gönlümü sevginle doldur İhsan ile namaz kıldır Beni kirlerden arındır Takvâ’ya ulaştır ya Rabb İhsan’ını ihsan eyle Ayn’el Yakîn ikram …

Devamını Oku »

Son Bahar (Şiir)

Bu sene son bahar sanki ilk bahar Çiçekler açtılar yine ağaçlar Arılar bal için topluyor nektar Son baharda bolluk ve bereket var Sonbahar’dan sonra gelse de kışlar Toprağı kaplasa kefen gibi kar Yeniden dirilir gelir ilk bahar ‘Ölüm son değildir’ diye müjde var Kemâlât mevsimi bence son bahar Cümle meyve …

Devamını Oku »

Harflerin Dili

Elif gibi duralım, Mevlâ’nın huzurunda, Sağa-sola yalpa yok; olalım doğru yolda. Vav gibi saygı ile, eğilelim rükûda, Olgun meyve baş eğer, kalmayalım gururda. Birlikte kuluz Rabb’e, Fatiha’da nūn ile, Yalnız Sen’den isteriz, bu yolda dâim eyle. Nūn ile “biz” oluruz, nun’da nokta Kâbe’dir, Nūn ile “bir” oluruz, Kâbe Rabb’in Beyti’dir. …

Devamını Oku »

Gönül Dergâh-ı İlâhî

Dèr-i Mevlâ değil midir, gönlümüzün dergâhı? Kim duyar ki O’ndan gayrı, gönüllerdeki àhı? Yıkmamışsan nefse ait, gönlündeki putları İster isen bin tavâf et, Mekke’de Beytullâh’ı Beyt-i Hüdâ’dır gönül bil, hazer kıl mâsivâdan Kibir, küfür zehirdir sil, uzak dur âsiyândan Kalpte ne varsa söyler dil, irfan al ârifândan Sevgiyi Allah’a has …

Devamını Oku »

Fânîden, Bâkî’ye (Şiir)

FÂNÎ’DEN BÂKÎ’YE… Gönlümün bahçesinde, şakıyor bülbül gibi Bülbüle ilham veren, nazenin bir gül gibi Dağlardan ovalara, coşkun akan sel gibi Seher vaktinde esen, ılgıt ılgıt yel gibi Aşıkların sazında, titreyen bir tel gibi Uzaklardan çağıran, davet eden el gibi Fısıldıyor derinden, sanki diyor “gel” gibi Yabancıyım bu sese; sesleniyor el …

Devamını Oku »

Düşün, Tefekkür Eyle… / Şevket ÖZSOY

“Göklerin ve yerin yaratılışında, gecenin ve gündüzün gidip gelişinde elbette aklıselim sahipleri için ibret verici deliller vardır” (Âl-i İmrân, 3/190). DÜŞÜN, TEFEKKÜR EYLE… Görmez oldu gözlerimiz, göklerdeki düzeni Duymaz oldu yüreğimiz, gülden gelen nefesi İs mi tuttu gönül gözü; ıslatmıyor kirpiği? Tutsak mı etti nefsimiz; titremez gönül teli? Gözlerini çevir …

Devamını Oku »

Altmış Üç Yaş Şiiri / Şevket ÖZSOY

Yaşım altmış üç dostlar, artık erdi kemâle En küçük bir hüzünle, yaş doluyor gözlere Veda ediyor iken, köyde doğduğum eve Canlandı hatıralar, gittim kırk yıl evvele Bir odası var idi, sanki mescidi evin Özenle bakar idik, misafir dostlar için Kokusu işler idi, içine yüreğimin Bir hâlet-i ruhiye; göz yaşı dökmek …

Devamını Oku »

Yâ Mutahhir (c.c.) / Şevket ÖZSOY

Ya Mutahhir (C.C.)* BUDUR SEN’DEN DİLEĞİM Beni temizle de Rabb’im Tertemiz al yanına Sen temizsin hem Mutahhir Günahlarımdan pakla Lûtfun ile dahil eyle Şehitler kervanına Haşreyle mahşer gününde Salih kullar yanında Habîb’in (sav) ile buluştur Havz-ı Kevser başında Elinden bir tas içeyim İzin ver şefâata Lûtf-u Kerem’in sonsuzdur Ben lâyık …

Devamını Oku »

Mimsiz (Me)deniyet! / Şevket Özsoy

Cürmün cirminden büyük; koca, kara bir leke, Tarih sizi kaydetti, simsiyah kalemiyle! Vicdanınız tusak mı, şeytanın mahpesinde? Sen kendini katlettin, ey insanlık zulmünle! Nerde ‘insan hakları’, hümanizma nerede? Mahkûm edildi âlem, mimsiz (me)deniyete! Sahip değil misiniz, zerre-i merhamete?! ‘Bahar’ karakış oldu, mümine can evinde Yazdı kâtip melekler, hesabını deftere! Sanır …

Devamını Oku »

Olma! / Şevket ÖZSOY

 -şiirime dokunun- Sakın kem göz ile bakma kimseye Kul hakkına sebep hiddet ve öfke Kolaylaştır zoru sabret mü’mince Müjde ver bizlere, korkutan olma! Yıkma gönülleri beyt-i Hüdâ’dır Gönül yıkan onmaz Hakk’a cüdâdır Bülbül güle âşık cânı fedâdır Can suyu ver güle, solduran olma! Müjdele bizlere nefret ettirme Arkanı dönüp te …

Devamını Oku »

Naat -Mi’rac Münasebetiyle- / Şevket ÖZSOY

NAAT (SAV) -Mİ’RAC MÜNASEBETİYLE- Seni nasıl öveyim ey alemler Serveri Nasıl hitap edeyim ey nebîler Nebîsi Gönderdi Rabb’in seni inse cinne hediyye Lûtf u keremi ile âleme rahmet diye Ey Seyyidü’l Enbiya (as), ey İmâm’el Harameyn Ey sebeb-i hidayet ve saadet-i dareyn (1) Allah ve melekleri salât ü selâm eder …

Devamını Oku »

Ağlar / Şevket ÖZSOY

“…benim bildiğimi bilseydiniz, az güler, çok ağlardınız.” Hz. Muhammed (sav) A Ğ L A R Bağrıma bastığm taş, yanar, yüreğim ağlar Şerha şerha yarılmış, kanar ciğerim ağlar Sevda gönüle sığmaz, sızar göz pınarından İçin için kanar da, gönülde gözüm ağlar Köle kalmış yüreğim, nefsin zindanlarında Pırangalar küf tutmuş, yürekte özüm …

Devamını Oku »