Ana Sayfa / Şevket ÖZSOY

Şevket ÖZSOY

Gönül Dergâh-ı İlâhî

Dèr-i Mevlâ değil midir, gönlümüzün dergâhı? Kim duyar ki O’ndan gayrı, gönüllerdeki àhı? Yıkmamışsan nefse ait, gönlündeki putları İster isen bin tavâf et, Mekke’de Beytullâh’ı Beyt-i Hüdâ’dır gönül bil, hazer kıl mâsivâdan Kibir, küfür zehirdir sil, uzak dur âsiyândan Kalpte ne varsa söyler dil, irfan al ârifândan Sevgiyi Allah’a has …

Devamını Oku »

Fânîden, Bâkî’ye (Şiir)

FÂNÎ’DEN BÂKÎ’YE… Gönlümün bahçesinde, şakıyor bülbül gibi Bülbüle ilham veren, nazenin bir gül gibi Dağlardan ovalara, coşkun akan sel gibi Seher vaktinde esen, ılgıt ılgıt yel gibi Aşıkların sazında, titreyen bir tel gibi Uzaklardan çağıran, davet eden el gibi Fısıldıyor derinden, sanki diyor “gel” gibi Yabancıyım bu sese; sesleniyor el …

Devamını Oku »

Düşün, Tefekkür Eyle… / Şevket ÖZSOY

“Göklerin ve yerin yaratılışında, gecenin ve gündüzün gidip gelişinde elbette aklıselim sahipleri için ibret verici deliller vardır” (Âl-i İmrân, 3/190). DÜŞÜN, TEFEKKÜR EYLE… Görmez oldu gözlerimiz, göklerdeki düzeni Duymaz oldu yüreğimiz, gülden gelen nefesi İs mi tuttu gönül gözü; ıslatmıyor kirpiği? Tutsak mı etti nefsimiz; titremez gönül teli? Gözlerini çevir …

Devamını Oku »

Altmış Üç Yaş Şiiri / Şevket ÖZSOY

Yaşım altmış üç dostlar, artık erdi kemâle En küçük bir hüzünle, yaş doluyor gözlere Veda ediyor iken, köyde doğduğum eve Canlandı hatıralar, gittim kırk yıl evvele Bir odası var idi, sanki mescidi evin Özenle bakar idik, misafir dostlar için Kokusu işler idi, içine yüreğimin Bir hâlet-i ruhiye; göz yaşı dökmek …

Devamını Oku »

Yâ Mutahhir (c.c.) / Şevket ÖZSOY

Ya Mutahhir (C.C.)* BUDUR SEN’DEN DİLEĞİM Beni temizle de Rabb’im Tertemiz al yanına Sen temizsin hem Mutahhir Günahlarımdan pakla Lûtfun ile dahil eyle Şehitler kervanına Haşreyle mahşer gününde Salih kullar yanında Habîb’in (sav) ile buluştur Havz-ı Kevser başında Elinden bir tas içeyim İzin ver şefâata Lûtf-u Kerem’in sonsuzdur Ben lâyık …

Devamını Oku »

Mimsiz (Me)deniyet! / Şevket Özsoy

Cürmün cirminden büyük; koca, kara bir leke, Tarih sizi kaydetti, simsiyah kalemiyle! Vicdanınız tusak mı, şeytanın mahpesinde? Sen kendini katlettin, ey insanlık zulmünle! Nerde ‘insan hakları’, hümanizma nerede? Mahkûm edildi âlem, mimsiz (me)deniyete! Sahip değil misiniz, zerre-i merhamete?! ‘Bahar’ karakış oldu, mümine can evinde Yazdı kâtip melekler, hesabını deftere! Sanır …

Devamını Oku »

Olma! / Şevket ÖZSOY

 -şiirime dokunun- Sakın kem göz ile bakma kimseye Kul hakkına sebep hiddet ve öfke Kolaylaştır zoru sabret mü’mince Müjde ver bizlere, korkutan olma! Yıkma gönülleri beyt-i Hüdâ’dır Gönül yıkan onmaz Hakk’a cüdâdır Bülbül güle âşık cânı fedâdır Can suyu ver güle, solduran olma! Müjdele bizlere nefret ettirme Arkanı dönüp te …

Devamını Oku »

Naat -Mi’rac Münasebetiyle- / Şevket ÖZSOY

NAAT (SAV) -Mİ’RAC MÜNASEBETİYLE- Seni nasıl öveyim ey alemler Serveri Nasıl hitap edeyim ey nebîler Nebîsi Gönderdi Rabb’in seni inse cinne hediyye Lûtf u keremi ile âleme rahmet diye Ey Seyyidü’l Enbiya (as), ey İmâm’el Harameyn Ey sebeb-i hidayet ve saadet-i dareyn (1) Allah ve melekleri salât ü selâm eder …

Devamını Oku »

Ağlar / Şevket ÖZSOY

“…benim bildiğimi bilseydiniz, az güler, çok ağlardınız.” Hz. Muhammed (sav) A Ğ L A R Bağrıma bastığm taş, yanar, yüreğim ağlar Şerha şerha yarılmış, kanar ciğerim ağlar Sevda gönüle sığmaz, sızar göz pınarından İçin için kanar da, gönülde gözüm ağlar Köle kalmış yüreğim, nefsin zindanlarında Pırangalar küf tutmuş, yürekte özüm …

Devamını Oku »

BİR ALLAH DOSTUNUN SAFAHÂT-I HAYATI (Şiir) / Şevket ÖZSOY

Gül bahçesinde bülbül Dostun bağında ‘hubbî’ Yârânı nur Nebî’nin(sav) Sevendi Sevgiliydi Onlar ‘cübbî’yim derler Kuyudadır evleri Arşta secde ederler Kuytuda nefisleri Sen kuytuda sanırsın Minare şerefesi Kuyuda ezan okur Arşta duyulur sesi Yusuf kuyuda cübbî Ve ders verir Serahsî Ölmeden yer altına Girmedi mi Yesevî ? Malayâni boş sözler Dile …

Devamını Oku »

Aşk Nedir? / Şevket ÖZSOY

Aşk nedir, nasıl şeydir, uykusuz geceye sor Aşık kimdir, nicedir, Hū diyen heceye sor Tavaf eyleyip nârı, dalan nâr-ı beyzâ’ya Aşk odunda kül olan, yanan pervâneye sor Gül için feryâd eden, aşkla devrân eyleyen Seherlerde zikreden, bülbül-i nâlâna sor Ayrı düşünce Yar’dan, hıçkırarak ağlayan Fîrâk oduyla yanan, canlanan kütüğe sor …

Devamını Oku »

Gör (Şiir) / Şevket ÖZSOY

“Kiminle konuştuğunuzu bilseydiniz, namazdan hiç ayrılmazdınız.” (Hadis-i Şerif, Tirmizî) “Namaz mü’minin mîrâcı,” mîraçta ihsân’ı gör İkâme eyleyip anda, Rahmet-i Rahmân’ı gör Kelâm eyle Rabb’in ile, Sûre-i Fâtihâ’da Tahiyyat’ta Nebî ile (sav), sohbet-i cânân’ı gör Allahüekber diyerek, huşû ile kıl edâ “Vele zikrullâhi ekber”, zikirde ikrâmı gör (1) Yönün kıble, kıblen …

Devamını Oku »

Okumaktan Mana Ne? (Şiir) / Şevket ÖZSOY

Bazıları ilmiyle Egosunu besliyor Var mı benim gibisi Ben bilirim ben diyor Halbuki ilim-irfan Tezkiye-yi nefs için Benliğini terk edip ‘Ben hiç’im demek için Bizde her ne var ise İyi ve doğru olan Bil ki hepsi Hakk’tandır Böyle bildirir Kur’an Kime hikmet verilse Hayra nail olmuştur Nefsini bilebilen Rabb’ine yol …

Devamını Oku »

Naat (s.a.v) / Şevket ÖZSOY

Seni nasıl öveyim ey alemler Serveri Nasıl hitap edeyim ey nebîler Nebîsi Gönderdi Rabb’in seni inse cinne hediyye Lûtf u keremi ile âleme rahmet diye Ey Seyyidü’l Enbiya (as), ey İmâm’el Harameyn Ey sebeb-i hidayet ve saadet-i dareyn (1) Allah ve melekleri sana salât ederler(2) Rabb’in kendi ismiyle seni tesmiye …

Devamını Oku »

Naat (sav) / Şevket Özsoy

Seni nasıl öveyim ey âlemler Serveri Nasıl hitap edeyim ey nebîler Nebîsi Gönderdi Rabb’in seni inse cinne hediyye Lûtf u keremi ile âleme rahmet diye Ey Seyyidü’l Enbiya (as), ey İmâm’el Harameyn Ey sebeb-i hidayet ve saadet-i dâreyn Allah ve melekleri salât ü selâm eder Rabb’in kendi ismiyle seni tesmiye …

Devamını Oku »