Ana Sayfa / Yazarlar / İnandım Allah Var / Ubeydullah GARİB

İnandım Allah Var / Ubeydullah GARİB

Bunu paylaşınız

KABARCIK

Ubeydullah GARİB

İNANDIM ALLAH VAR

 

Kainat büyük kitap!           

Hayret edilecek saray!

İçi, dışı mana dolu…

Her tarafı ayrı güzel…

Her bir yeri ince nakış…

 

Kainat nasıl bir kitap, her kelimesinde bin sayfa var!

Bir noktasında, bir kitap yazılmış…

Çekirdek bir nokta… içine bir ağaç konulmuş!

Agaç bir kelime… içine nice sayfalar sığmış!

Bahar bir sayfa… içine hadsiz kitap dizilmiş!

 

Kainat, bir nice kitap…bütün kitaplar onu anlatıyor!

Anlattıkları hala bitmemiş, devam ediyor.

 

Her “bilgin”in dilinde şu kainat…

Fizik bir yanını, kimya bir tarafını anlatıyor.

Biyoloji, coğrafya…hangi ilim var ise…

Bu kitaptan çıkıyor, bu kitabı anlatıyor.

 

“Bir harf, katipsiz olmaz…”

İçi mana dolu kitap yazarsız  olur mu?

 

Nasıl  bir saray kainat, ustalar ona hayran…

Her tarafında sanat, her taşında ayrı nakış var!

Nasıl bir saray… güneş lamba, ay kandili!

Yıldızları, gökte mumlar gibi dizili.                              

 

Nasıl bir saray, bugün başka, yarın başka oluyor!

Gündüz başka, gece farklı oluyor.

 

Nasıl bir saray… gereken her şey içinde!

Ekmeği var, suyu var; hava burun dibinde…

Neye muhtaç isem hepsi benim yanımda.

 

Güneş, ay olmasa ışığım nereden gelsin?

Toprağım olmasa yiyeceğimi nasıl bulurum?

Suyum kesiliverse kimden yardım isterim?

Havam uçup gitse kimden yardım alırım?

 

Her yer su dolsa nerede dururdum?

Zemin dağ taş olsa…ne yer, ne içerdim?                  

Toprak olmasa, nasıl yaşardım?

 

Ağzım olmadan ekmek olsa ne fayda!  

Ekmek olsa yutamasam ne fayda!

 

Kolum olmadan neyi, nasıl tutayım?

Ciğerim olmadan nasıl nefes alayım?

 

Bunca alet cihazları, kendim inşa etmedim.

Bir yerlerden satın alıp gelmedim.

Hepsini bana veren biri var.

Sarayının içine beni koyan Allah var.

 

Çok merhametli, beni daima görüyor.

Bana ne gerekiyorsa onu biliyor.                   

 

Gözümü veren, bana kendi görmez olur mu?

Kulağımı veren, işitmeden olur mu?

Bana yüreğimi veren, kendisi sevmez olur mu?

 

Gözüm onun, gördüklerim onun.

Yüreğim onun, sevdiklerim onun.

 

Sevdiğim her şeyi veren o!

Bildim şimdi, beni en çok seven o…

 

Beni en çok seveni ben sevmesem olur mu?

Bunu paylaşınız

İlginizi Çekebilir

“Selam Kardeşim”

Yeni Zelanda’daki ilk şehidin, terörist katilin kamerasına yansıyan hoşgörüsüydü bu cümle. Ne o caninin içindeki …

Daha fazla Yazarlar
Düşünüyorum, Öyleyse Varım / Eyyup AKSOY

EYLÜL SARISI Eyyup AKSOY DÜŞÜNÜYORUM, ÖYLEYSE VARIM          Fransız filozof Rene Descartes’e …

Kapat