Ana Sayfa / Yazarlar / Menderes ve Babam

Menderes ve Babam

Beğendiyseniz lütfen paylaşınız.

Babam Demokrat Partili idi, Son Hadavis Gazetesi okur, Gökhan Evliyaoğlu’nun makalelerini takip ederdi, bir  duvar dibi esnafı idi ama, gücü yettiğince tarih ve din bilir, vaizlerde dinlediği harika parçaları kulllanırdı. Şairlerden haberdardı, Kerem’i okumuş ondan zaman zaman mısralar mırıldanırdı. Hele Erzurumlu Emrah onun en sevdiği şairdi, ondan, “Dediler ki sefil Emrah ölüptür
Kimi kazma kürek bel aldı gitti”
bunu zaman zaman söylerdi. Bir köylü idi, okuma yazmayı herhalde köyde bir ve ikinci sınıfı okuduğunda öğrenmişti.

Onun yanında Chp, İnönü, başkaları anıldı mı dayanılmaz asabileşir onlar hakkında bildiklerini söyler, adamı konuşturmazdı. Chplilere selam vermez, onları görünce yolunu değiştirirdi. Bibimin kocası rahmetli Cemil Amca bize geldiğinde babamı şakayla karışık dinler gülerdi, Menderes’e hayranlık ötesi bir bağlılığı vardı. Adeta mukaddes bir adamdı Menderes, ben çocuk muhayyilemle o kadar etkilenirdim ki, ilkokul coğrafyasında Büyük ve Küçük Menderes nehirlerini mukaddes nehirler olarak bilirdim, Aydın sanki bizim coğrafyamızın en manalı şehri idi, çünkü ordan Menderes çıkmıştı. Yassıada mahkemelerini dinlemek için bir phlips radyo aldı, onları dinler, zaman zaman kızar, hatta ağlardı. Egesel en büyük düşmanı idi, hele “Tuna nehri akmam diyor / Etrafımı yıkmam diyor / Şanı büyük Osman Paşa / Plevne’den çıkmam diyor” bu marştan sonra mahkeme başlardı, tarihimizin veylül deresi idi, o mahkeme. Sonunda haklarında karar verildi, ve idam edildiler, Hayat mecmuası özel sayı çıkarmıştı, idam resimlerini seyrettik, ailece ağladık, sonra o dergi mukaddes bir metin olarak annemin cehiz sandığının altında yıllarca kaldı, öldüğünde nereye gitti bilmiyorum. Ben o öldüğünde ilkokul bire gidiyordum, Erzurum’un üstünden sanki fırtınalar geçmişti.

Onu astıran ve Bediüzzaman’a mezarı çok gören adamlar bugün bu ülkede siyaset üretiyor. Enkazı kalmış bir adam her gün büyük evimiz Türkiyemizde arzı endam ediyor, insanlar koşar adım cenaze namazları kılıyor, vatan millet sakarya gırla gidiyor. Babam rahmetli Menderes, Demokrat Parti hayranıydı, ezanı ilk defa icrayı aslisiyle okunurken nasıl bütün şehrin ağlaya ağlaya kurbanlar kestiğini anlatırdı. En sevmediği o adamdı, birgün adını söyledim, bana kızdı “ulan o Elifi kaldırdı Elifi” ben bir daha cesaret edemedim konuşmaya.

Süleyman Nazif;

Bugün de cûşîş-i yâdınla ağladım durdum
Gel ey kerîme-i târîh olan güzel yurdum” 

der. Yine “neler çekmiş bu millet en yakın tarihe sor bir bak” der.

Beğendiyseniz lütfen paylaşınız.

İlginizi Çekebilir

Otobüste Bir Sohbet

Üniversiteden şehire geliyordum ve bu arada da Münacaat-ül Kur’an okuyordum. Yanımdaki bir bayan öğrenci merak …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Daha fazla Yazarlar
Orta Gelir Tuzağından Kayıtdışılığı Önleyerek Kurtulabiliriz

Türkiye’nin ve gelişmekte olan ülkelerin en ciddi problemlerinden bir tanesi kişi başına yıllık gelirin 10 …

Kapat