Ana Sayfa / Yazarlar / Ramazan Risalesi Yedinci Nükte / Prof. Dr. Himmet UÇ

Ramazan Risalesi Yedinci Nükte / Prof. Dr. Himmet UÇ

Bediüzzaman’ın Ramazan hakkındaki eserinin dokuz nükteden oluştuğunu söylemiştik. Hakikaten Bediüzzaman Ramazan bahsini dokuz derinlikli nüktelere bölmüş, her biri diğerinden bağımsız nüktelerin yedincisi ise şu esas cümle ile başlar.

“Dünyada ahiret için ziraat ve ticaret etmeğe gelen nev-i insanın.” Bediüzzaman ticaret kelimesini insan için çok kullanır, ama burada benim gördüğüm bir de ziraat imajının kullanılmasıdır. Hz Peygamber Efendimiz. Miraç’ta Hz ibarhim’in bir hitabı ile karşılaşır” Ya Muhammed ümmetine söyle ekin eksinler” Bu ekinden kasıt ibaretler ve tesbihlerdir. İnsan sürekli ahiret toprağına eken bir çiftçi gibidir.

Bir de Dokuzuncu Söz’de Bediüzzaman namazı anlatırken bir cümle kullanır.

Demek tesbih ve tekbir ve hamd, namazın çekirdekleri hükmündedirler. Ondandır ki, namazın harekât ve ezkârında, bu üç şey, her tarafında bulunuyorlar. Hem, ondandır ki, namazdan sonra, namazın mânâsını te’kid ve takviye için şu kelimât-ı mübâreke, otuz üç defa tekrar edilir. Namazın mânâsı, şu mücmel hulâsalarla te’kid edilir.

Burada da, subhanallah, elhamdülillah ve allahuekber’in namazın çekirdekleri olduğunu beyan eder. Bütün namaz bu kelimelerin zımnında mütalaa edilebilir. Bunlar kelime ama daha sonra davranışın ifade ettiği kelimelerdir, eyleme dönüşürler. Demek bu kelimeler ve namazın hareketleri hepsi ekin ekmektir, tabii ekin ekmek sadece namaza has değildir. Bütün hayat gerekek bedenen gerek fiilen ekin ekmektir. Evliyanın sürekli tesbih çekmeleri, zikretmeleri de buna dahildir. Altıncı Söz’de de insan ticaretinin ahrette cennet meyvelerine dönüşeceğini beyan eder. Bunları teyid eden başka cümleler de var, demek ihsan sürekliekin eken bir çiftçidir. Ekin de ibadetler ve zikirlerdir. Bu yüzden yukarıdaki cümleyi kullanır Bediüzzaman.

Bu kazancı Bediüzzaman amlatır. “nev-i insanın kazancına baktığı cihetteki çok hikmetleinden bir hikmeti şudur ki,

1- Ramazan-ı Şerif’te sevab-ı âmâl bire bindir

2- Kur’an-ı Hakim’in  nass-ı hadis ile her bir harfinin on sevabı var, on hasene sayılır. On meyve-i cennet getirir, Ramazan-ı Şerifte her bir harfin on değil bin ve Ayet el Kürsi gibi ayetlerin her bir harfi binler ve

3- Ramazan-ı Şerif’in cumalarında daha ziyadedir,

4- Ve leyle-i Kadir’de otuz bin hasene sayılır.

Neredeyse insanın elinden ve dilinden Kur’an hiç eksilmemesi gerekir.

Bir insan kaybettiği şeye ne kadar üzülür. Kur’ansız geçen günlerimiz anlarımız ne kadar büyük bir kaybımız olduğunu gösterir. Bir ülkenin başkanın sözüyle yüzde atmışı Kur’an okumasını bilmiyorsa sen gel düşün.

Bir liraya otuz binlira veren bir banka olsa bütün şehir ülke arkasına dizilir.

İhmalimiz, gafletimiz,tenbelliğimiz, umursamazlığımızın yüzünden ebedi ticarette ne kadar müflis olduğumuz ortadadır. Günde beş saat okusan yine on dokuz saat zarardır, ne kadar okusan okumadığın zarardır.

Evet her bir harfi  otuz bin baki meyveler veren Kur’an-ı Hakim öyle bir nurani şecere-i tuba hükmüne geçiyor ki milyonlarla o baki  meyveleri Ramazanı şerifte müminlere kazandırır.

İşte gel  bu kudsi, ebedi, karlı ticarete bak seyret ve düşün ki bu hurufatın kıymetini takdir etmeyenler ne derece hadsiz bir hasarette olduğunu anla”

Kudsi, ebedi, karlı / ebedi ticaret yoktur, ama bu ticaret ebedidir, yani gittikce artıyor. Bu yüzden bir insana dünyanın beşyüz misli yer veriliyor, bu gün ektiğin ebedi artıyor ona ne tarla bulunur ne de arazi, bugün ekilen bir ibadet sonsuza kadar artıyor, böyle bir ticaret olur mu. Dünyevi işler için terk edilen ibadetler nasıl  büyük bir zarardır.

“innelinsana lefi husrin, illellezine amenu ve amilu’s salihat”

Bir de üç fiil kullanmış arka arkaya; bak, seyret ve düşün.

Bakmıyoruz, seyretmiyoruz, düşünmüyoruz. Özel olarak seçilmiş bu kelimeler, bak, seyret ve düşün, Kur’an da bu üç kelimeyi çok yerde tekrar ediyor, Risale-i Nur kelime kelime tadılmalı, derinliğine nüfuz edilmeli.

Sonra yine ramazı tavsif eder

1- Ramazan-ı Şerif  adeta bir ahiret  ticareti için gayet kârlı bir

M e ş h e r ,  bir  p a z a r

2- u h r e v i   h â s ı l a t

3- için gayet  m ü n b i t  bir zemindir

4- Ve neşvü nema-yı a’mâl için  bahardaki m a – i  n i s a n

5- Saltanat-ı Rububiyet-ilahiyeye karşı  ubudiyet-i beşeriyenin  resm-i geçit  yapmasına en parlak,  k u d s i  b i r  b a y r a m hükmündedir.

Meşher, Pazar uhrevi hasılat, münbit bir bir zemin, mai nisan, neşv ü nemayı amal için, resmi geçit için kudsi bir bayram

Ne kadar özenle seçllmiş kelimeler,

Hani pazarlara gideriz ye iğne atsan yere düşmez aynen onun gibi bir Pazar,

Mallların satılması için bir teşhir yeri meşher, bizi dünyevi örneklerden hareketle nasıl ramazanın önemini vurguluyor.

Baharda verim için iyi hazırlanan münbit bir zemin, yani iyi mahsül veren bir tarla gibi. Kim oraya ekmez ki.Nisan yağmuru nasıl kutsal ve bitkilere verim veriyorsa ramazan da öyle ameller için. Bu imaj nasıl düşünmüş.

Bayram  kelimesine vurgu yapar. ”Evet nasıl ki bir padişah müddet-i saltanatında belki her senede ve cülus-ı hümayun namıyla veyahut başka bir şaşaalı cihve-i saltanatına mazhar bazı günleri  b a y r a m  yapar. Raiyyeti o günde  umumi kanunlar dairesinde değil, belki hususi ihsanatında ve perdesiz huzuruna ve has iltifatına ve fevkalade icraatına ve doğrudan doğruya layık ve sadık milletini has teveccühüne mazhar eder. (cülus padişahın tahta geçtiği gün o günlerde padişahlar bayram gibi halka ihsanlarda bulunurlar, o devrin gazetelerini  taramıştım, cülus kutlamaları başlı başına bir fenomen)

Öyle de ezel ve ebed sultanı olan  on sekiz bin alemin padişah-ı Zülcelali  on sekiz bin âleme bakan teveccüh eden ferman-ı alişanı olan Kuran-ı Hakimi Ramazan-ı Şerifte inzal eylemiş, Elbette o Ramazan  mahsus bir  b a y r a m -ı ilahi ve bir meşher-i Rabbani  ve bir meclis-i Ruhani hükmüne geçmek mukteza-yı hikmettir. Madem Ramazan o  b a y r a m dır, elbette bir derece süfli ve hayvani meşagilden insanları çekmek için o oruca emredilecek. (padişahın tahta geçmesi nasıl önemli ise Kur’an’ın gönderilme ayı da dünya için öyle önemli, çünkü onun gelmesiyle âlem anlam kazanmış, adiyat aliyata dönüşmüş, ebedi yokluk olan hayat birden ebedi varlığa dönmüş böyle bir bayram işte) bayram neşesi içinde oruç tutmak, bu anlamların haritasında düşünerek yaşamak, ruha huzur ve huşuya dayanmayan ibadet şekilden öte geçmiyor. Huzur-ı Daimi bu işte.

17’inci Söz’de nasıl dünyada insanlar amellerini bir bayram yerinde ilahlarına arzederse, Ramazan bu arz edilen bayramların en verimlisidir, orda insan daha itinalı bir resmi geçit sergilemeli, yani ibadetlerine dikkat etmelidir. Nasıl düşünmüş bu imajları, bu kelimeleri bir kağıda yazıp öyle düşünmeli ramazanı yoksa okuyup geçmekle bu anlamlar akılda kalmaz, hem görsel hem de seyirsel imajlar ve de tefekküri.

Öyle olduğundan diyor yani önceki cümlelerin sonucu olarak” öyle olduğundan yemek içmek gibi nefsin gafletle haycani hacatına ve malayani ve hevaperestane müştehiyata girmemek için oruçla mükellef olmuş,

Bu mana orduları içinde ramazanın kalitesini sorgular Bediüzzaman.

“Güya muvakkaten hayvaniyetten çıkıp melekiyet vaziyetine, veyahut ahiret ticaretine girdiği için dünyevi hacatını muvakkaten bırakmakla uhrevi bir adamve tecessüden tezahür etmiş bir ruh vaziyetine girerek savmı ile Samediyete bir nevi ayinedarlık etmektir. (Samed hiçbir şeye muhtaç olmayan demek oruçta da bir sürelik bir şeye ihtiyaç duymadan yaşamak işte o isme ayine olmak)

Evet ramazan-ı Şerf bu fani dünyada fani ömür içinde ve kası bir hayatta baki bir ömür ve uzun bir hayat-ı bakiyeyi tazammun eder kazandırır.

Ve Oruc’un ekmeli ise mide gibi bütün duyguları gözu kulağı, kalbi, hayali, fikri gibi cihazat-ı insaniyeye dahi bir nevi oruç tutturmaktır, malayaniyattan çekmek ve her birisine mahsus ubudiyete sevketmektir.

Mesela dili yalandan, gıybetten ve galiz tabirlerden ayırmakla ona oruç tutturmak ve o lisanı tilavet-i Kur’an ve zikir ve tesbih ve salavat ve istiğfar gibi şeylerle meşgul etmek…

Mesela gözünü namahreme bakmakdan ve kulağını fena şeyleri işitmekten menedip gözünü ibrete ve kulağını hük söz ve Kur’an dinlemeğe sarfetmek sair cihazata da bir nevi oruç tutturmaktır.

Zaten mide en büyük bir fabrika olduğu için oruç ile ona tatil-i eşgal ettirilse başka küçük tezgahlar kolayca ona ittiba ettirilebilir.

En iyi anlamak yazarak kelimeleri yeniden fethederek okumaktır.

İlginizi Çekebilir

Uyuşturucu Hakkında Batı Dünyasının İkiyüzlülüğü / Vehbi KARA

Uyuşturucu konusunda dünyada ne yazık ki gerçek bir mücadele verilmemektedir. İyi kötü mücadele eden ülkelerden …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Daha fazla Yazarlar
Bilmediğinden değil… / Murat PADAK

Cahillik değil aslında yaptığı. Bilmediğinden değil. Kendisi araştırmacıdır. Basit bir araştırma ile şu sonuçlara varacaktı. …

Kapat