Şâir Dâî

DÂ’Î (d.?/?-ö.?/?)

Divan şairi

Kastamonuludur. Kınalı-zâde Hasan Çelebi (1981: 361), birçok şairde olduğu gibi “Latîfî kavlince Kastamonuludur” diyerek bu bilgiye ihtiyatla yaklaşır. Fatih devri şairlerindendir.

Kastamonu camilerinden birinde müezzin ve duâhân idi. İstanbul’un fethinde bulundu ve buraya yerleşti. Ailesi ve eğitimi gibi hayatının ayrıntıları hakkında kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Kınalı-zâde’ye göre mahlasını da duâhânlığı dolayısıyla aldı. Fatih devrinde öldü.

Latîfî, sesini “şîrîn”, şirini “rengîn” bulmakta ve duâhânların okudukları duaların çoğunun onun eseri olduğunu kaydetmektedir.

Şiirde eslâfın yolunu takip eden şairin, matlalarının çoğunu ihâm ve tecnis ile yazması sanatıyla ilgili olarak tezkirelerde kaydedilen hususlar arasındadır. Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde ve Pervâne Bey Mecmû’ası’nda şiirleri vardır. Mecma’u’n-Nezâ’ir’deki bazı şiirlerini; Atâyî, Ca’fer Çelebi, İshâk Çelebi, Revânî, Şem’î, Kemâl Paşa-zâde, Lâmi’î gibi devrin ileri gelen şairlerinin tanzir etmesine bakarak Dâî’nin döneminin beğenilen şairleri arasında olduğunu söylemek mümkündür.

Eserlerinden Örnekler

Gazel

Özün Yûsuf-cemâl ü Hızr-demdür
Muhammed-sîret ü Îsâ-kademdür

Sa’âdetler sana Hak’dan atâdur
Kamu hulkun vefâ lutfun keremdür

Sana bin cân u dil terk itsem azdur
Gönül hod kim durur cânum da nemdür

Şu hatt-ı anberîn ü hâl-i müşkîn
Yanagun safhasında hoş-rakamdur

Getür sâkî bana câm-ı cihân-bîn
Gönüller gözgüsi ol câm-ı Cem’dür

İç ol servün elinden bir kadeh kim
Kohusı ûd ola rengi bekâmdur

Sana bir kez kul oldı sanma Dâ’î
Ana bu saltanat her dem-be-demdür

Kaynakça

Ergun, Sadettin Nüzhet (1936). Türk Şairleri. C. 3.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2002). “Dâî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 2. Ankara: AKM Yay. 100-101.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20. 08. 2013].

Kutlar Oğuz, Fatma Sabiha, M. Çakır, H. Koncu (hzl.) (2012). Mehmed Tevfik, Kâfile-i Şu’arâ. İstanbul: Doğu Kütüphanesi.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1989). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. C. 1. Ankara: TTK Yay.

Latîfî (1314). Tezkire-i Latîfî. İstanbul.

Mehmed Süreyyâ (1311). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa’deddîn. Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Neseb ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. Süleymaniye Kütüphanesi. Hâlet Efendi. No. 628. vr. 208b.

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. C.3. İstanbul.

Tuman, Mehmet Nâil (2001). Tuhfe-i Nâilî – Divân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I. hzl. C. Kurnaz; M. Tatcı. Ankara: Bizim Büro Yay.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1977). C. 2. “Dâî”. İstanbul: Dergâh Yay. 185.

PROF. DR. MEHMET FATİH KÖKSAL

İlginizi Çekebilir

Abdulazizzâde İzzî Numan Efendi

İZZÎ, Abdulazîzzâde İzzî Nu’mân Efendi Divan şairi. (d.?/?-ö.16 Şaban 1225/13 Eylül 1810) Kastamonu’da doğdu. Doğum tarihi …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Daha fazla İz Bırakanlarımız
Dîvan Şairi Tosyalı Ahmed Hicrî Efendi

Şair Ahmet Hicri Efendi 1875 yılında Tosya'da dünyaya geldi. Babası Hasan Rüşdî Efendi aslen Devrekâni'nin …

Kapat